W społeczeństwie zorganizowanym wokół izolacji Adalgiza spędza czas w swoim mieszkaniu, żyje w świecie czterech ścian, w spokojnej iluzji, która nim włada. Jednak szybciej, niż rozbrzmiewa dzwonek, cała bańka spokoju, w której żyje, może pęknąć. Otwierając drzwi, Adalgiza nie zdaje sobie sprawy, że pustych przestrzeni będzie już mniej, a nawet może poczuć, że zaczyna się przebudzenie jej łagodnego snu.