W „Lossless No. 1” Baron i Goodwin próbują zobrazować różnicę między filmem a wideo cyfrowym, wyodrębniając wyjątkowo sugestywną sekwencję 48 klatek z „The Wizard of Oz”, zeskanowanych z kopii filmu na taśmie 35 mm, a także pobranych z wydania DVD. Następnie artyści cyfrowo odjęli klatki z DVD od zeskanowanych klatek filmu, uzyskując obraz, który ukazuje różnicę między formatami analogowym i cyfrowym. Rezultatem jest 31 sekund nieustannego stukania o siebie rubinowych pantofelków Dorothy; buty, jej nogi i sukienka mienią się niczym latarnia, uwieczniając chwilę intensywnego pragnienia.