Jest wiosna i babcia Margara uczy czworo wnucząt sadzić rośliny w małych doniczkach. Troje z nich postanawia odlecieć z rodzinnego podwórka, na którym mieszkają, i wyruszyć na odkrywanie świata. Mijają lata, babcia się starzeje, a ci, którzy wyjechali, są obecni na swój sposób... ale nigdy tak jak ci, którzy zostali. Dystans może nie oznaczać powrotu, a ludzie mogą wrócić albo nie. Ale wiosna, tak, wiosna zawsze wróci.