Dziedzictwo tego dokumentu opiera się na bezkompromisowym połączeniu agitpropu i satyry — charakterystycznym stylu kolektywu Fugitive Cinema De Herta. Zestawiając teorie ekonomiczne Mandela z absurdalnymi paradami wojskowymi, film ujawnia sprzeczności społeczeństwa przygotowującego się do wojny, podczas gdy jego tkanka społeczna ulega rozpadowi. De Hert wykorzystuje szybki montaż, muzykę pop i wywiady uliczne, by zedrzeć fasadę państwowego autorytetu. Po dziesięcioleciach Le Filet Américain wciąż pozostaje ważnym dokumentem historycznym. Ukazuje konkretną epokę belgijskiej polaryzacji, naznaczoną kryzysami gospodarczymi i wzrostem znaczenia żandarmerii. Metafora maszynki do mięsa nadal stanowi mocną krytykę sposobu, w jaki systemy instytucjonalne poświęcają ludzką godność dla korzyści korporacji.