Jest późny ranek, a Franca śpi. Maria jej przerywa, budzi ją i okrywa, próbując wyrwać ją z apatii. Maria jest trochę pijana i podekscytowana po długiej nocy spędzonej na imprezowaniu. Franca natomiast jest smutna i przechodzi kryzys. Dwie przyjaciółki rozmawiają, przemieszczając się między miejscami, o pocieszeniu i bliskości, które dzielą, o przeniesieniu, czasie i o tym, jak płynie życie.