Thomas Brasch urodził się w Anglii jako dziecko niemieckich emigrantów żydowskiego pochodzenia, by na początku lat 50. wraz z rodziną przenieść się do młodej NRD. Jego ojca, Horsta, interesuje przede wszystkim pomoc w budowie nowego państwa niemieckiego. Thomas woli jednak realizować się jako pisarz i odkrywa w sobie potencjał poetyckiego buntownika. Jego pierwsza sztuka została zakazana, a wkrótce potem stracił miejsce w szkole filmowej. Gdy w 1968 roku czołgi Związku Radzieckiego wjechały do czeskiej stolicy, Pragi, Brasch, jego dziewczyna Sanda i inni studenci próbowali nawoływać do protestów na ulicach Berlina — bez powodzenia. Własny ojciec wydał go Stasi i pozwolił, by Thomas trafił do więzienia. Po zwolnieniu warunkowym nadal próbował swoich sił jako poeta, pisząc o miłości, buncie i śmierci. W NRD nie chciano jednak mieć nic wspólnego z kimś takim jak on.