Film jest odzwierciedleniem łotewskiego społeczeństwa w roku stulecia niepodległości kraju — widzowie z łatwością rozpoznają w jego scenach siebie i własne historie. Rozpoczyna się w sylwestrową noc, 1 stycznia, gdy na świat przychodzi pierwsze dziecko stulecia, mała Jete, wśród huku fajerwerków, a kończy przy dźwiękach fortepianu, nad ośnieżoną i skąpaną w słońcu panoramą Łotwy. Film ukazuje życie setek ludzi. Ponadto, filmując każdy z 365 dni, niekiedy kilkoma kamerami, i obserwując procesy zachodzące w przyrodzie, na wsi i w miastach oraz w życiu jednostek, rodzin i społeczeństwa, operatorzy uchwycili przez obiektyw różne oblicza tej historii: piękne, gorzkie, wzniosłe, bezsensowne, komiczne i absurdalne.