Potwierdzenie kandydatury Bretta Kavanaugha do Sądu Najwyższego wywołało polityczne podziały, ale dziewiętnastowieczna mądrość Walta Whitmana pozostaje ponadczasowa. W 1892 roku poeta napisał prozą: „Niekiedy myślałem, że jedyna droga i sposób na odbudowę socjologii zależą przede wszystkim od nowych narodzin, wyniesienia, rozwoju i umocnienia kobiety”. Pod koniec życia, w 1888 roku, dodał „America” do swojego zbioru „Leaves of Grass”, a następnie wyrecytował cztery wersy z poematu do nagrania na wałku woskowym, zanim zmarł (to jedyne istniejące nagranie jego głosu): „Centrum równych córek, równych synów, Wszyscy, wszyscy jednakowo drodzy, dorośli i niedorośli, młodzi i starzy, Silni, hojni, piękni, wytrwali, zdolni, bogaci, Wieczyści jak Ziemia, Wolność, Prawo i Miłość”. A zapisany poemat mówi dalej: „Wspaniała, zdrowa, wyniosła Matka, zasiadająca na tronie z diamentu Czasu”.