Lucia kocha Edgarda, ostatniego dziedzica rodu wrogiego jej rodzinie. Grozi im niebezpieczeństwo, ale Lucia nie chce zdradzić swojej miłości. Pierścień upada na podłogę, zaczyna się koszmar – nocne niebo rozświetlają błyskawice, rozbrzmiewają grzmoty, panują szaleństwo i krew, pojawia się trup, potem kolejny i jeszcze jeden. W inscenizacji Lucia di Lammermoor Staatsoper Hamburg miasto staje się sceną. Zainspirowana światowymi protestami kobiet reżyserka Amelie Niermeyer sfilmowała tancerzy w mieście i zaprasza ich do teatru za pośrednictwem wideo. Śpieszą na pomoc głównej bohaterce, Lucii, która – podobnie jak reżyserka – toruje sobie drogę jako kobieta w świecie mężczyzn.