W latach 2000. Lorran Dias przeżywa niezwykłe i nieoczekiwane doświadczenie: opuszcza Favela da Maré i leci samolotem z rodzicami do gminy Tamboril w stanie Ceará, gdzie urodziła się jej matka. Tania Dias uwiecznia na fotografiach jedyny od lat 80. powrót do rodzinnych stron oraz jedyny kontakt swojego syna z tym miejscem. Dwadzieścia lat później, w eseju o dystansie i jego przemianach, Lorran łączy wspomnienia matki z relacjami innych mieszkańców północno-wschodniej Brazylii, którzy przeprowadzili się do Favela da Maré.