„Shinto” to rozważania nad znaczeniem przedmiotów. Czy przedmioty mają własną moc lub energię? Jeśli tak, czy możemy ją zobaczyć lub poczuć? Choć może brzmieć to poważnie i filozoficznie, film jest w rzeczywistości żywiołową kłótnią dwóch neurotycznych gejów, którzy są ze sobą już zbyt długo. Gdy rozmawiają o tym, czy pozbyć się części zbędnych gratów, oglądamy film wspomnieniowy przedstawiający palenie ciężarówek-zabawek z dzieciństwa jednego z bohaterów oraz garść fragmentów azjatyckich filmów, które mają parodiować niedorzeczne, powierzchowne przyswojenie przez bohaterów azjatyckiej filozofii i duchowości.