Choć lekarze Ondřej i Kateřina z całych sił opiekują się pacjentami, nie są w stanie zapobiec ich śmierci. Jako kierownicy opieki paliatywnej w praskim Szpitalu Uniwersyteckim stykają się na co dzień z nieuchronnością końca. Ich pracę utrudniają być może liczne możliwości przedłużania ludzkiego życia, jakie są dziś dostępne — i to w czasach, gdy śmierć stała się społecznym tabu. Właściwa sobie empatia pozwala dokumentalistce Adéli Komrzý pokazać, że choć nie ma dobrego ani złego sposobu umierania, zawsze można poprawić jakość życia pacjentów.