Squish! to refleksja nad sobą poprzez jaskrawe i płynne formy; przefiltrowana przez zarówno dawną, jak i dającą się przewidzieć technologię, ukształtowaną przez historię tajskiej animacji i współczesną kulturę, a także nieustanny proces konstruowania i deformowania nowych wcieleń, by symulować „ruchy”. Poprzez ekstrapolowanie i redefiniowanie pojęcia „ruchu” — czy to w rozumieniu psychologicznym, fizycznym, czy politycznym — dzieło splata medium animacji ze stanem depresji.