Pewnego dnia młody chan Tauekel podczas polowania spotkał piękną Aisulę, córkę pasterza, i sprowadził ją do pałacu. Wkrótce odbyło się wspaniałe wesele. Aisuli nie interesowały pałacowe intrygi. Karmiła śnieżnobiałe gołębie, pielęgnowała rośliny w szklarni, a swoją ciekawość zaspokajała rozmowami z mądrym astronomem w obserwatorium. Miłość odmieniła chana Taukeła: wojowniczość zaczęła ustępować mądrości, budząc w nim miłosierdzie i dobroć. Jednak podstępna siostra chana, Karashash, która od dawna marzyła o władzy, wykorzystała przymusowy wyjazd brata i oczerniła córkę pasterza, rozpuszczając pogłoskę, że urodziła dwa szczeniaki.