Maria zaczyna wykazywać oznaki pragnienia, by przynależeć gdzie indziej: na jej skórze pojawiają się łuski, na nogach wyrastają korzenie, a ona słyszy szum wody — śni o tym, że jest rybą. Pewnego dnia jej córka odkrywa, że Maria zniknęła, i na podstawie wspomnień o jej gestach oraz spotkaniach z matką odtwarza możliwe wyjaśnienie jej ucieczki.