Mężczyzna wspomina dzieciństwo przypadające na końcówkę lat 30. Wujek Godfather był ulubieńcem dzieci — spryciarzem i kombinатorem, pełnym życzliwości, ciepła i uczucia dla nich. Żyje w świecie iluzji, snuje fantastyczne plany szybkiego wzbogacenia się, opowiada zmyślone bohaterskie historie, ale w salonie gier, przy ruletce, żegna się ze swoimi nadziejami. Pod względem fabuły i atmosfery film jest swego rodzaju kontynuacją musicalu My Father the Painter, stworzonego przez tych samych autorów w 1974 roku.