„Chcesz usłyszeć o śnie, który miałem zeszłej nocy?” Mężczyzna po trzydziestce, prowadzący zupełnie zwyczajne życie — za stary, by z dumą oznajmiać: „Wciąż jestem młody!”, ale jeszcze niegotowy, by pogodzić się z tym, że ktoś nazywa go „staruszkiem”. Gdy zaczyna opowiadać o śnie, który nagle sobie przypomniał, przeszłość i teraźniejszość zaczynają się zniekształcać. Czy świat tu i teraz jest rzeczywistością, czy snem? Czy osoba, którą zobaczyłem w tym śnie, to ktoś, kogo kiedyś znałem? W obliczu zbliżającego się rozpadu wciąż rozbrzmiewa piosenka.