Ten film dokumentalny skupia się na mało znanym epizodzie z najnowszej historii Urugwaju: na tym, jak setki obywateli Urugwaju schroniły się w ambasadzie Meksyku w okresie dyktatury wojskowej. W latach 1975–1976 Meksyk był jedynym krajem, którego ambasada udzielała schronienia osobom prześladowanym przez reżim, co zapoczątkowało trudny okres w stosunkach między oboma państwami. Poznajemy warunki panujące wówczas w ambasadzie oraz życie uciekinierów. Szesnaścioro spośród zaangażowanych w te wydarzenia kobiet i mężczyzn opowiada o tym, jak wyglądał ten okres, oraz o wydarzeniach, które doprowadziły do konfrontacji między oboma krajami. Film dokumentalny jest także hołdem dla ambasadora Meksyku, don Vicente Muñoz Arroyo.