Daniele jest młodym mężczyzną z Sant’Erasmo, wyspy na obrzeżach Laguny Weneckiej. Radzi sobie, jak potrafi, odizolowany nawet od rówieśników, którzy oddają się poszukiwaniu przyjemności, wyrażającemu się w kulcie barchino (motorówki). Ta obsesja skupia się na budowie coraz mocniejszych silników, które mają zmienić małe łodzie lagunowe w niebezpiecznie szybkie łodzie wyścigowe. Daniele również marzy o barchino bijącym rekordy, które wyniesie go na szczyt tabeli wyników, lecz wszystko, co robi, by spełnić to marzenie i zdobyć szacunek innych, okazuje się tragicznie przeciwskuteczne. Rozpad, który niszczy relacje, środowisko i obyczaje pozbawionego korzeni pokolenia, oglądamy z ponadczasowej perspektywy weneckiego krajobrazu i jego wyspiarskich peryferii: punktu, z którego nie ma powrotu. To głupia, szczątkowa opowieść o męskiej inicjacji. Gwałtowna i skazana na porażkę, wybucha, porywając ze sobą widmowe miasto w psychodeliczną katastrofę.