Bernard właśnie przeszedł na emeryturę. Ma 63 lata. Mieszka sam z dwoma kotami i postanawia przenieść się do domu, w którym spędzi ostatni rozdział księgi swojego życia. Podczas pakowania zaczyna wybierać, co zabrać ze sobą. Bernard jest moim panem, a ja jego niewolnikiem. Jego ostatnim kochankiem. Pomagam mu schować pejcz do pudełka, pośród pamiątek z przeszłości: śladów po kochankach, których zabrał mu AIDS, wspomnień rodziny zastępczej, która go odtrąciła, surowego wychowania, które odcisnęło na nim piętno, matki i ojca, których nigdy nie poznał. Nasze seksualne gry dają dwóm pokoleniom możliwość spotkania: między pejczem a skórzaną uprzężą rozmawiamy o miłości, śmierci, epidemii AIDS lat 80., jego nowym życiowym planie, o nas. Rany i grobowe dary ocalałego, krzyk życia w blasku seksualnych popędów.