Mężczyzna dotyka z czułością różnych przedmiotów, przygląda się sobie w lustrze, pozuje w różnych ubraniach, uśmiecha się i robi miny do kamery, podczas gdy jego głos na ścieżce dźwiękowej mówi o rozpaczy, wygłasza impresjonistyczne stwierdzenia i śpiewa krótkie piosenki, cytuje Gretę Garbo i Marię Montez, opowiada historię samotnego małego chłopca oraz historię kobiety imieniem Madame Nescience, która śni o sobie jako o przełożonej klasztoru seksualnego zepsucia.