Zdjęcia kręcono tylko przez jedną noc, inspirując się doświadczeniami i metodami sytuacjonistów związanymi z redefiniowaniem miejskiej przestrzeni. Adrift próbuje odnaleźć nowe znaczenia w miejskim krajobrazie, uchwycić ulotne atmosfery, ocalić od zapomnienia pojedyncze chwile i włączyć przypadek w podróż, która z perspektywy czasu przybiera nową, autonomiczną formę. W tym sensie jest to eksperyment wykorzystujący ulice jako scenę dla nieustannie rozgrywającej się komedii ludzkiej.