Z kilku wyjazdów w teren oraz pogłębionych wywiadów przeprowadzonych przez artystkę performatywną i aktywistkę Mae Paner oraz dramaturga Maynarda Manansalę wyłaniają się cztery postacie i cztery monologi, z których każdy nadaje ludzki wymiar problemowi pozasądowych egzekucji (EJK). Fotoreporter, którego zmienia brutalność, jakiej jest świadkiem, relacjonując działania tokhang; instruktorka Zumby, prześladowana przez wspomnienia męża i syna, obu ofiar egzekucji bez wyroku; policjant, który prowadzi podwójne życie stróża prawa i bezprawnego płatnego zabójcy; oraz młoda dziewczyna zapalająca znicze na „Tokhang Wall” na manilskim cmentarzu, gdy wspomina znajomych i bliskich — wszystkie te osoby padły ofiarą EJK.