Fabuła filmu opiera się na zakrojonej na dużą skalę rekonstrukcji zabytkowego budynku elektrowni HPP-2 na Nabrzeżu Bołotnym pod kierunkiem architekta Renzo Piano oraz przekształceniu elektrowni w instytucję kultury i dom kultury fundacji V-A-C, założonej przez Leonida Michelsena. Przez pięć lat dokumentowano proces tej przemiany. Podstawą metody zdjęciowej było pragnienie ukazania wielkich wydarzeń przez pryzmat wzajemnego oddziaływania sztuki i życia placu budowy oraz fundacji V-A-C, poprzez drobne szczegóły i ludzi, którzy to wszystko realizują.