Mieszkając w dzielnicy nędzy zniszczonej przez bombę atomową i patrząc, jak odchodzą kolejni starsi hibakusha pierwszego pokolenia zainichi (osoby ocalałe z wybuchu bomby atomowej), Pak poczuła, że musi przerwać ich milczenie, realizując swój pierwszy film dokumentalny. Wydając wszystkie oszczędności i zadłużając się, nawiązała współpracę z operatorem Otsu Koshiro i zebrała relacje Koreańczyków z Północy i Południa zainichi mieszkających w Hiroszimie oraz południowokoreańskich hibakusha przyjeżdżających do Japonii na leczenie.