Pragnienie, by oderwać się od ziemi i wznieść ponad nią wyłącznie siłą własnych mięśni, od dawna pozostaje jednym z niespełnionych marzeń człowieka. Fabuła filmu opiera się na pragnieniu burmistrza, by jego wyspa zapisała się w historii lotnictwa, oraz na bezradności wybranego „lotnika”, który w ślepej pasji do latania nie dostrzega nawet romansu żony z listonoszem ani spisku miejscowych notabli, gotowych poświęcić sąsiada dla wątpliwego zaszczytu zapisania się jako pierwsi lotnicy napędzani wyłącznie siłą własnych mięśni. Dzwon kościelny, nagroda za udany lot, trafia na podwórze „lotnika”, ponieważ pilot dotrzymał słowa: „Polecę. Wzbiję się w powietrze i poszybuję albo już nigdy nie będę chodził po ziemi”.