Reżyser opowiada historię Boris Grebenshchikova poprzez postać Leo Tolstoya. Według Viktora Tikhomirova obaj bohaterowie są podobni „w swoich złudzeniach i osiągnięciach”. W filmie jest wiele kronik filmowych i, oczywiście, rozbrzmiewają piosenki Grebenshchikova, a George Gunitsky tak opisał obraz po jego premierze w Pushkinskaya 10: „Całkowicie nieokiełznany i szalenie surrealistyczny film, w dobrym tego słowa znaczeniu. I cieszy, że w tę całą postmodernistyczną filmową improwizację wpleciono motywy Aquarium. Trzeba obejrzeć obraz jeszcze raz czy dwa, lepiej go zrozumieć. I delektować się nim. Bardzo wartościowe dzieło”.