Viktor Tikhomirov stworzył jedyny kobiecy film portretowy o pianistce-wirtuozce Polinie Osetinskiej. Zaczęła grać na fortepianie w wieku pięciu lat, a mając sześć lat dała już swój pierwszy solowy koncert w Filharmonii Wileńskiej. Każdego dnia młoda pianistka ćwiczyła przez 14–16 godzin, uczyła się 10 wierszy i przebiegała 10 kilometrów. W filmie opowiada o swoim dzieciństwie, surowej dyscyplinie i żywych obrazach, które wymyślała, by wizualizować muzykę. Film wykorzystuje nagrania z prywatnego archiwum pianistki, fragmenty filmu Yevgeny Yufita „Killed by Lightning” oraz kroniki wideo z lat 80. — pierwsze wywiady z Ossetian.