W THIS PALESTINIAN LIFE reżyser Philip Rizk wykorzystuje metodę historii mówionej, by uwypuklić opowieści i perspektywy palestyńskich mieszkańców wsi oraz Beduinów. Metoda ta pozwala uniknąć interpretowania szerszego konfliktu palestyńsko-izraelskiego przez „ekspertów”. Zamiast tego antropologiczne i etnograficzne podejście filmu ukazuje codzienne życie palestyńskich społeczności, by głębiej zbadać, jak presja izraelskiej okupacji podważa palestyńskie życie. Szczególnie w Gazie ten styl ujawnia głęboką fragmentację życia społeczności. Poniższe historie splatają się ze sobą, ukazując podobieństwo izraelskich działań okupacyjnych w całej Gazie i na Zachodnim Brzegu oraz podobieństwo palestyńskich reakcji, wyrażających się w sumoud – wytrwałości w pozostawaniu na ziemi.