W zaledwie dziesięciu filmach Maurice Pialat boleśnie wspiął się na szczyt kina, przelewając do swojej legendy zarówno szalone żądanie prawdy, jak i pamiętną furię, by ją osiągnąć. Swoim pierwszym filmem fabularnym, "L'Enfance nue", nakręconym w wieku 43 lat, filmowiec od razu zaznaczył swoją obecność, ukazując tę „sztukę czynienia rzeczy autentycznymi”, jak określił ją Chabrol. Jednak w całej nieklasyfikowalnej filmografii mającej formę autobiografii — od rozstania po ojcostwo przeżywane z zachwytem, poprzez agonię matki — filmowiec nie uwalnia się od poczucia, że jest niezrozumiany, mimo międzynarodowego uznania.