Słabsza, choć wciąż umiarkowanie rozrywkowa kontynuacja. Wakayama jest tu cudownie łajdacki, ale musi obyć się bez chicagowskich braci Yamashiro i Watanabe, przez co film jest odrobinę mniej zabawny. Całość grzęźnie też nieco przez niepasujące przesłanie ekologiczne. W zamian pojawia się Willie Dorsey (który później straci jaja w The Street Fighter) w dość dużej roli prawej ręki Capone’a. Jest tu również cała legia innych gaijinów, wśród nich oczywiście Osman Yusuf. W dobry dzień ocena mogłaby być o oczko wyższa.