Co jeśli demokracja zawodzi obywateli, nie służąc wszystkim na równi? Co jeśli nierówność staje się normą, a najbardziej bezbronni obywatele zostają pozostawieni sami sobie — bez pieniędzy, domu, praw i własnego kraju? Na Węgrzech rząd ograniczył świadczenia socjalne i kryminalizował bezdomność, lecz grupa aktywistów, osób bezdomnych i przedstawicieli klasy średniej, stawia czoła władzom, by bronić sprawiedliwości społecznej oraz swojego prawa do bycia obywatelami. Po tragicznej śmierci dwojga członków-założycieli grupa czuje, że Węgry stają się coraz bardziej wrogie, a ich walka jest ważniejsza niż kiedykolwiek. Wbrew wszelkim przeciwnościom ich własna społeczność nie pozwala im się poddać — miniaturowe społeczeństwo, w którego centrum znajdują się demokracja i solidarność, wyspa nadziei, przynależności i godności w społeczeństwie stopniowo zmierzającym w przeciwnym kierunku.