Odtwarzając osobiste historie za pomocą relacji, poezji i materiałów archiwalnych, artystka i performerzy zgłębiają głębokie traumy, których nie jest w stanie pomieścić żadne miejsce ani język. Abchazja, sporne państwo nad Morzem Czarnym — niegdyś luksusowy radziecki kurort wypoczynkowy zamieszkany przez wiele grup etnicznych — po wojnie z Gruzją w latach 1992–1993 stała się symbolicznym miastem-widmem. Za pomocą interpretacyjnych rekonstrukcji i przejmujących dźwięków wydobywane są tu na powierzchnię fragmentaryczne wspomnienia i marzenia zniszczone przez przemoc i wygnanie.