W pierwszych dniach wojskowego zamachu stanu 12 września pięcioletni Metin, wyglądając przez okno, czeka na matkę i śpiewa do siebie. Jego matka, Ayten, została jednak aresztowana i osadzona w więzieniu. Ponieważ dziecko samo przebywa w domu, zabierają je do matki, do jej celi, ale mimo wszystkich jej żartów i zabaw Metin zdaje sobie sprawę z tego, co się dzieje. Następnego dnia po Metina przyjeżdża jego dziadek Hüseyin Efe, który mieszka na Bozcaada, i zaczynają się dni wolności Metina na wyspie. Przyjaciele odsuwają go od siebie z powodu etykiety „komunistki”, którą przypisano jego matce. Metin nie potrafi jednak nawet poprawnie wymówić słowa „komunista”. Dotknięty wykluczeniem Metin ma jeszcze jeden problem: zdjęcie jego ojca również znajduje się na rozwieszonych po całej wyspie plakatach „Poszukiwany”.