Po wszystkich sukcesach zespołu De Hûnekop jego wokalista, Emiel Stoffers, stał się aroganckim, egocentrycznym, narcystycznym, mizoginicznym, homofobicznym, wciągającym kokainę mizantropem. Zgarnął też z ulicy bezdomnego, by wykonywał dla niego najróżniejsze dorywcze prace. Tymczasem w podejrzanych okolicznościach umiera coraz więcej fryzyjskich artystów. Z czasem okazuje się, że na wolności grasuje seryjny morderca. Detektyw Goaitske van Goaitsen prowadzi śledztwo i ostrzega Emiela. Ten zakochuje się w niej bez pamięci. W odpowiedzi na zagrożenie Emiel mianuje Freddy’ego nowym wokalistą De Hûnekop i sam zostaje menedżerem, aby nie znaleźć się w zasięgu mordercy.