Podróż w złożony świat współczesności, pełen nadziei, pragnień i obaw związanych z teraźniejszością. Film zaprasza nas, by podążyć za głosem, którego myśli i wątpliwości dotyczące teraźniejszości przeobrażają się w medytację, której towarzyszą dzieła sztuki. W filmie pojawiają się wszystkie dzieła prezentowane na drugiej Riga Biennial of Contemporary Art (RIBOCA2). Przywodzący na myśl dystopię w stylu Tarkowskiego połączony ekosystem żywej przyrody, nieczynnej elektrowni, opuszczonego pola do paintballa, magazynów, stad ptaków, statków wycieczkowych i torów kolejowych sprawia, że przestrzeń filmu staje się metaforą upadku radzieckich ideałów i kapitalistycznych nadziei.