Walcząc jako partyzantka w mitycznej bałtyckiej przeszłości i jednocześnie w wojnach w XX-wiecznej Europie Wschodniej, Baņuta ocala dzięki zmęczonemu i rozczarowanemu litewskiemu księciu Daumantsowi. Odjeżdża z nią na motocyklu i zabiera wojowniczkę do jej ojczyzny, Romove, świętego miejsca Bałtów. Wkrótce ma odbyć się ślub, lecz przygotowania przerywają kruki. Ich czarne pióra są zwierciadłem sumienia Daumantsa i przypominają mu o zbrodni, jakiej dopuścił się na Jargali — dziewczynie, którą zgwałcił i zabił. Wkrótce Daumants ginie w bitwie, a Baņuta, obca w Romove, zostaje wciągnięta w rytuały ofiarne i zemstę. Jest jednak silna i nie ugnie się przed losem — nikt nie odbierze jej szczęścia. Sto lat po premierze pierwszej łotewskiej opery Alfrēdsa Kalniņša, Baņuta, w 1920 roku, powstaje film operowy Baņuta — międzynarodowy projekt łączący operę, występy muzyczne, konwencję sztuk performatywnych i współczesną performatywność.