Napięcie w tej części planety jest skrajne. Różnorodność jest ogromna, a presja ma tu potencjał destrukcyjny. Ale nie zawsze. Napięcie może być jednak twórcze, może być zarówno destrukcyjne, jak i twórcze. Dlatego każdy pisarz podróżujący przez to miejsce jest zafascynowany potęgą tych ziem i tych ludów. Autor nie chce po prostu wysiąść z pociągu i zaraz do niego wrócić, chce zabrać ze sobą wspomnienie i nadzieję. Nie tylko wspomnienie i nie tylko nadzieję. Może można współistnieć z przeszłością, nie rezygnując ze swoich wizji. Może można żywić nadzieję, nie odcinając się od przeszłości. Pociąg powoli przemierza serce Bałkanów. Ten pociąg ma wiele do opowiedzenia.