Film ukazuje fragment życia naszej babci, która opowiada, jak mąż zmusił ją do przeprowadzki do Kanady, po czym musiała uciec z powrotem do Grecji, rozwiodła się i ponownie wyszła za mąż w latach 60. Zabeta to opowieść o stereotypach i alienacji, a zarazem niewielkie, osobiste archiwum historyczne patriarchatu, seksizmu, edukacji, konfliktów i religii w Grecji, badające, jak wpływają one na nas nawet dziś. Dokument podaje w wątpliwość samą narrację, oscylując między rzeczywistością a rzeczywistością inscenizowaną; nakręcono go tak, jak nakręciłaby go nasza babcia.