Z łagodną ironią „Cinephilia” obnaża iluzję filmu. Postacie przemieszczają się między światem rzeczywistości a światem fantazji, w okolicznościach, które paradoksalnie nie rodzą żadnych pytań ani odpowiedzi. Dwa księżyce Larsa von Triera świecą na nocnym niebie, urzekając głównych bohaterów, Rolanda i Isabel. Roland wynajmuje sobie pokój, w którym trafia na sytuacje przypominające fabuły „Procesu” Franza Kafki lub „Lokatora” Romana Polańskiego. Odwiedza go pewien facet, twierdząc, że się znają, i oferuje mu dużo pieniędzy za sfilmowanie jego samobójstwa. Rozpoczyna się kalejdoskopowa sekwencja wydarzeń i przypadkowych znajomości. Sprawiają one, że postacie wędrują między światem rzeczywistości a światem fantazji, czasem przebywając w obu jednocześnie. Czarna komedia opowiadająca dziewięć powiązanych historii, w których splatają się losy bohaterów.