Macha Ovtchinnikova, autorka filmu, podąża w Kijowie śladami swojej prapraciotki, podczas gdy jej matka opowiada o śmierci ciotki, odsłaniając dramatyczny epizod Holokaustu: „W domu mojej praprababki wisiało małe czarno-białe zdjęcie przedstawiające opustoszałe wzgórze porośnięte suchą trawą. Mały czarny krzyżyk narysowany na fotografii wskazywał przybliżone miejsce, w którym pochowano jej siostrę Esfir wraz z rodziną. Przed wojną Esfir miała szczęśliwą rodzinę, męża i troje dzieci. Mieszkali w żydowskiej dzielnicy Kijowa, niedaleko wąwozu Babi Jar.