Double 8 skupia się na spotkaniu z Lindą Christanell, artystką feministycznej awangardy lat 70. [...] W geście wzajemnego filmowania obrazy powstają w oczach innych. Spojrzenia w kamerę tworzą wizualną pętlę między dwiema kobietami, a zarazem kierują się ku widzowi. Obrazy te ukazują obie kobiety jako podmioty samostanowiące, które mówią: Widzę, jak na mnie patrzysz — zamiast być oglądanymi jak przedmioty. (Christiana Perschon)