To film eksperymentalny, w którym twórca stawia pytanie o pragnienie widza filmowego, by snuć narrację. Film ten przywołuje ducha poszukiwań zapoczątkowanych przez kino nieme, w którym kompozycje muzyczne są równie istotne jak dialogi w pełnometrażowym filmie dźwiękowym. Ruiny z tytułu stanowią wizualną reprezentację dążenia do odbudowania innego świata ze starego. Wreszcie film stawia pytanie o możliwość, by dziecko przystąpiło do tej rekonstrukcji poprzez narrację, w której nieuchwytne znaczenie wszystkiego, co je otacza, ma zostać wymyślone na nowo.