Budząc się w koszmarze przed świtem 30 grudnia 2020 roku, rdzenna społeczność Tumandok nagle znalazła się wśród ogarniającego ją strachu. Panambi przedstawia opowieści o jasnych wspomnieniach przeszłości i rozpaczy, gdy przyszłość pozostaje jedynie wspomnieniem, bez śladu sprawiedliwości; o tym, jak żyli i dla czego żyli. Trwającą dziesięciolecia walkę ukazano z dwóch perspektyw: jednej matki sparaliżowanej strachem, drugiej — rozgniewanej i poruszonej strachem; obie z nadzieją patrzą w lepsze jutro.