Mężczyzna poddaje się rytuałowi, podczas którego zostaje opętany przez trzy pożądliwe, czarownicowate kobiety o zdecydowanie nadprzyrodzonym rodowodzie. Po entuzjastycznie przyjętym Thanatomorphose twórca kina gatunkowego Éric Falardeau staje zarówno za kamerą, jak i przed nią w tej zmysłowej ekstrawagancji, sytuującej się gdzieś pomiędzy okultystyczną halucynacją a autoportretem skonfliktowanej męskości, serwującej mocną mieszankę horroru, poezji i nieokiełznanego erotyzmu. Będący hołdem dla magii Mélièsa, wczesnej amerykańskiej awangardy i kina podziemnego (pomyślcie o Kennetcie Angerze), Asmodeus czyni ciała i płyny transcendentnymi dzięki zastosowaniu fakturowanej czarno-białej taśmy Super 8 oraz efektów specjalnych uzyskiwanych w kamerze. Filmowe memento mori, jednocześnie cielesne i nieziemskie.