rastafariański film o wampirach, w którym występuje i którego współscenarzystą jest Oba, artysta i muzyk z Brooklynu. Rozgrywający się na przestrzeni 500 lat kolonialnych zniszczeń, handlu ludźmi i wysysania krwi film na nowo opowiada historię pochodzenia Oba. Pod koniec XV wieku Oba zostaje wysłany jako ładunek z Afryki Zachodniej na Karaiby, gdzie uwodzi go wampir Christopher Columbus, zapewniając sobie jego dozgonną wierność projektowi kolonialnemu. Wraz z upływem stuleci Oba i Columbus działają zza kulis, pociągając za sznurki geopolityki „nowego świata”, gdy szerzą wampiryzm na całej półkuli zachodniej. Łącząc różne formy filmowe i konwencje gatunkowe, Nosferasta przygląda się poczuciu winy z powodu współudziału w imperialnym podboju, jednocześnie uznając, jak niezwykle trudno oduczyć się uwarunkowań wpajanych przez stulecia wampiryzmu. Ostatecznie film podejmuje niewygodne pytanie: jak można się zdekolonizować, jeśli ma się to we krwi?