Myśli, czasem po prostu liczby, docierają do nas spoza kadru niemal jak muzyka, jak mantra lub modlitwa. Widzimy okrągłe fragmenty znajomych przestrzeni: lustro, szkło powiększające. Dzień jak każdy inny: bez leków, a może jednak lepiej z nimi? Film przypominający badanie zasady nieoznaczoności: czy naprawdę widzimy lepiej przez szkło powiększające? Twarz wydrapana z rodzinnego albumu: wyrwa zostaje zasłonięta kwiatami i wyciętymi z papieru obrazkami ubrań, a w końcu ponownie wypełniona rysunkiem.