Piękno, dziewica Afrodyta-Wenus, ideał kobiety, otrzymuje wsparcie, by móc powrócić tam, skąd przybyła, do swego źródła, czysta, przed Akropolem, po obraniu niewłaściwej drogi przez Wenecję, po tym, jak została z niej sprowadzona — co tragicznie ujawnia dziecko (syn czyj i czyjego autorstwa?). Porzucenie, którego doznał od Matki, zostaje jej zadane przez mężczyznę o wielu obliczach, przywodzącego na myśl nieantagonistycznego Edypa-chrześcijanina, przeciwnika, zapaśnika rzucającego wyzwanie światu, któremu wsparcia udziela Epigone; oboje są narażeni na największe niebezpieczeństwo.