Są kobietami. Są matkami. Odsiadują długie wyroki w więzieniu w Chile. Ich dzieci dorastają z dala od nich, ale pozostają w ich sercach. W więzieniu znajdują czułość innych osadzonych, które dzielą z nimi te same doświadczenia. Wzajemne wsparcie tych kobiet staje się formą oporu i emancypacji. Malqueridas odtwarza ich historie za pomocą obrazów, które same nagrały telefonami komórkowymi zakazanymi w więzieniu, przywracając pamięć zbiorową o zapomnianej społeczności.