Mężczyzna odziany w ostatnie strzępy ubrań przemierza uschnięty krajobraz. Otoczony śmiercią, ruiną i bezkresem pustki, zachował już tylko wspomnienia o tętniącym życiu. To one stanowią decydującą siłę napędową jego mozolnej wędrówki przez płonące pustkowie. Nie pamięta już, kiedy wyruszył w drogę. I nie ma to znaczenia. Z pragnieniem odnalezienia ostatniego, osobistego szczęścia w sercu doświadcza wszechobecnego strachu przed złowrogą florą i fauną, która w ostatnich zakątkach planety przekształciła się w trującą, wszystkożerną formę życia. W końcu otoczony i sparaliżowany bezlitosną siłą natury, zdaje się skazany na zagładę, lecz wtedy na horyzoncie dostrzega wizję celu swojej wędrówki. Czy to przebłysk nadziei na odkupienie, czy tylko oślepiające złudzenie?